English version

Formularz logowania

zarejestruj się


Drukuj

A. S. Mohamed, M. Z. Mohamed, E. M. Sadek, A. M. Motawie

Badania oksyetylenowanych żywic fenolowych. Cz. I. Charakterystyka powierzchni

i właściwości powłok na podłożach metalicznych (j. ang.)

Polimery 2004, nr 6, 398


Streszczenie

Otrzymano rezolową (R) i nowolakową (N) żywicę fenolowo-formaldehydową (PF), którą oksyetylenowano glikolem polioksyetylenowym (PEG) o różnym ciężarze cząsteczkowym (1000, 1500, 4000 – tabele 1 i 2). Uzyskano w ten sposób polimerowe niejonowe związki powierzchniowo czynne z bocznymi łańcuchami hydrofilowymi o odmiennej długości z hydrofobowym łańcuchem głównym. Zbadano właściwości powierzchniowe [swobodną energię powierzchniową i międzyfazową, zdolność do emulgowania, zdolność do tworzenia piany, trwałość piany, krytyczne stężenie miceli (CMC) – tabele 3 i 4, rys. 1 i 2] zsyntetyzowanych produktów, a także adhezję oraz właściwości mechaniczne (odporność na uderzenie, wydłużenie, twardość) powstających na ich podstawie powłok na metalu (tabela 5). Badania te wykazały, że powłoki mają dobrą charakterystykę użytkową; najlepsze są powłoki z rezolu oksyetylenowanego z zastosowaniem PEG 4000. Właściwości zarówno oksyetylenowanych produktów, jak i powstających z nich powłok zinterpretowano na podstawie różnic w długości (a więc i giętkości) fragmentów hydrofilowych w cząsteczkach.


Słowa kluczowe: rezolowa i nowolakowa żywica fenolowo-formaldehydowa, oksyetylenowanie, polimerowe niejonowe związki powierzchniowo czynne, właściwości powierzchniowe, powłoki na podłożu metalicznym, właściwości mechaniczne

A. S. Mohamed, M. Z. Mohamed, E. M. Sadek, A. M. Motawie (928.4 KB)
Badania oksyetylenowanych żywic fenolowych. Cz. I. Charakterystyka powierzchni i właściwości powłok na podłożach metalicznych (j. ang.)