English version

Formularz logowania

zarejestruj się


Drukuj

N. Pietruszka, Z. Brzozowski

Nowe, ciekłe, reaktywne antypireny azotowe i azotowo-fosforowe

do samogasnących poliuretanowych tworzyw piankowych.

Cz. I. Synteza i właściwości

Polimery 2000, nr 3, 184


Streszczenie

Opisano syntezę nowej grupy ciekłych, reaktywnych antypirenów azotowych i azotowo-fosforowych na podstawie melaminy oraz podano ich wybrane właściwości. Antypireny azotowe tego typu można otrzymać w wyniku reakcji trihydroksymetylomelaminy z dietanoloaminą lub N-metylometanoloaminą użytych w stosunku molowym 1:2 albo 1:3, natomiast antypireny azotowo-fosforowe powstają w reakcji tri(dietanoloaminometylo)-melaminy z kwasem o-fosforowym zastosowanych w stosunku molowym od 1:1 do 1:3 (tabele 1 i 4). Metoda wytwarzania tych antypirenów jest w pełni ekologiczna (brak odpadów w ściekach). Stwierdzono również, że rozpuszczalność reaktywnych antypirenów bromowych – 2,3-dibromo-2-buteno-1,4-diolu (DBBD), glikolu dibromoneo-pentylowego (DBNPG) oraz alkoholu tribromoneopentylowego (TBNPA) – w opisywanych antypirenach azotowych wynosi 22-35% (rys. 2), co umożliwia otrzymywanie z nich homogenicznych mieszanin, które można wspólnie wykorzystać do uniepalniania PUR. Nowootrzymane reaktywne antypireny azotowe i azotowo-fosforowe rozpuszczają się bez ograniczeń w Rokopolach LM3 oraz RF551 (tabela 5) używanych jako poliole do wytwarzania sztywnych pianek poliuretanowych. Mogą one być więc składnikami homogenicznych przedmieszek poliolowych.


Słowa kluczowe: ciekłe, reaktywne w stosunku do izocyjanianów antypireny azotowe i azotowo-fosforowe, synteza, rozpuszczalność w reaktywnych antypirenach bromowych i w poliolach

N. Pietruszka, Z. Brzozowski (551.5 KB)
Nowe, ciekłe, reaktywne antypireny azotowe i azotowo-fosforowe do samogasnących poliuretanowych tworzyw piankowych. Cz. I. Synteza i właściwości