English version

Formularz logowania

zarejestruj się


Drukuj

R. Oliwa, M. Heneczkowski, J. Oliwa, M. Oleksy

Wytrzymałość mechaniczna hybrydowych kompozytów polimerowych (j.ang.)

Polimery 2017, nr 9, 658


DOI: dx.doi.org/10.14314/polimery.2017.658

Streszczenie
Zbadano wpływ dodatku glinokrzemianu (bentonit BS) modyfikowanego czwartorzędowymi solami amoniowymi (QAS) lub fosfoniowymi (QPS) do nienasyconej żywicy epoksydowej (EP6) na właściwości mechaniczne hybrydowych kompozytów wzmocnionych włóknem węglowym (żywica epoksydowa/glinka/włókno węglowe). Stwierdzono, że dodatek 1 % mas. BSQAS lub BSQPS do osnowy żywicy EP6 powoduje zwiększenie wytrzymałości na zginanie w kierunku równoległym do ułożenia włókien węglowych o, odpowiednio, 4 i 10 % w porównaniu z wytrzymałością kompozytów na osnowie niemodyfikowanej (żywica epoksydowa/włókno węglowe). Dzięki modyfikacji uzyskano również wyraźną poprawę (powyżej 13 %) modułu Younga oraz modułu elastyczności. Na podstawie badań z zastosowaniem mikroskopii sił atomowych (AFM) stwierdzono, że kompozyty na osnowie żywicy epoksydowej zawierającej modyfikowane glinokrzemiany charakteryzują się większą (o ok. 50 %) powierzchnią międzyfazową na granicy włókno węglowe-polimer niż kompozyty na osnowie żywicy bez udziału glinki (żywica epoksydowa/włókno węglowe).
Słowa kluczowe: nanokompozyty epoksydowo-węglowe, bentonit, właściwości mechaniczne, mikroskopia elektronowa
e-mail: oliwa@prz.edu.pl
R. Oliwa, M. Heneczkowski, J. Oliwa, M. Oleksy (803.9 KB)
Wytrzymałość mechaniczna hybrydowych kompozytów polimerowych (j.ang.)