English version

Formularz logowania

zarejestruj się


Drukuj

R. Oliwa, J. Oliwa, K. Bulanda, M. Oleksy, G. Budzik

Wpływ modyfikowanych bentonitów na proces sieciowania żywicy epoksydowej aminą alifatyczną (j.ang.)

Polimery 2019, nr 7-8, 499


DOI: dx.doi.org/10.14314/polimery.2019.7.5

Streszczenie

Zbadano wpływ dodatku modyfikowanych bentonitów na proces sieciowania epoksydów za pomocą trietylenotetraaminy (TETA). Bentonit (BS) modyfikowany czwartorzędowymi solami fosfoniowymi (QPS) lub amoniowymi (QAS) użyto jako nanonapełniacz w osnowie epoksydowej (EP) w ilości 1 oraz 3 % mas. Za pomocą reometru rotacyjnego zbadano czas żelowania kompozycji w temp. 30, 45 i 60 °C, wyznaczono też ich energie aktywacji. Punkt żelowania wyznaczały przecinające się krzywe modułów zachowawczego G’ i stratności G”. Na podstawie uzyskanych wyników stwierdzono, że dodatek do żywicy epoksydowej modyfikowanych glinokrzemianów spowodował skrócenie czasu żelowania kompozycji w temp. 30 i 45 °C, natomiast w temp. 60 °C nastąpiło jego wydłużenie w stosunku do czasu żelowania niemodyfikowanej żywicy epoksydowej. Uzyskane wyniki wskazują, że zarówno ilość dodanego modyfikowanego glinokrzemianu, jak i rodzaj soli użytej do modyfikacji wpływają na reaktywność wytworzonych kompozycji epoksydowych. Spośród badanych układów największą reaktywność wykazywała kompozycja EP+3%BSQPS1; czas żelowania w 30 °C i energia aktywacji zmniejszyły się, odpowiednio, o 1500 s i 8 J/mol w stosunku do wartości odpowiadających nienapełnionej żywicy EP. Większy katalityczny efekt zaobserwowano w wypadku bentonitów modyfikowanych solami fosfoniowymi, co może wynikać z mniejszej elektroujemności fosforu niż azotu.


Słowa kluczowe: żywica epoksydowa, modyfikowane glinokrzemiany, czas żelowania, energia ­aktywacji, reometria
R. Oliwa, J. Oliwa, K. Bulanda, M. Oleksy, G. Budzik (493.1 KB)
Wpływ modyfikowanych bentonitów na proces sieciowania żywicy epoksydowej aminą alifatyczną