English version

Formularz logowania

zarejestruj się


Drukuj

J. Stasiek

Wpływ konstrukcji dwuślimakowego układu uplastyczniającego na charakterystykę

procesu wytłaczania

Polimery 2003, nr 6, 443


Streszczenie

Praca zmierza do konstrukcyjnego udoskonalenia współbieżnych dwuślimakowych układów uplastyczniających w wyniku zmian konfiguracji ślimaków. W tym celu określono wpływ cech konstrukcyjnych takich układów na wybrane parametry charakteryzujące proces wytłaczania polipropylenu (PP), zwłaszcza na zmianę struktury polimeru. Oceniono też zależność stopnia degradacji wytłaczanego PP [mierzonego zmianą wartości masowego wskaźnika szybkości płynięcia (MFR)] od konfiguracji ślimaków. Zmiany struktury kompozycji PP zawierających środki pomocnicze (np. stabilizatory świetlne i cieplne) badano metodami DSC oraz FT-IR. Ustalono, że w procesie konstruowania omawianego układu współbieżnego należy uwzględnić konieczność uzyskania wymaganej temperatury tworzywa przetłaczanego do strefy uplastyczniania dzięki wydłużeniu strefy zasilania. Drugie istotne wymaganie to zmniejszenie rozproszenia energii napędu w strefie uplastyczniania, m.in. w wyniku zastosowania wspomagających transport segmentów ugniatających oraz minimalizacji redukcji objętości kanałów. Przedstawiono także ocenę przebiegu procesu bezpośredniego wytłaczania rur z PP zawierającego kredę jako napełniacz w zależności od różnych konfiguracji ślimaków oraz miejsca wprowadzania i zawartości kredy. Oprócz właściwości mechanicznych rur zbadano też stopień zdyspergowania napełniacza w polimerze.


Słowa kluczowe: współbieżny dwuślimakowy układ uplastyczniający, wytłaczanie polipropylenu, konfiguracja ślimaka, degradacja polimeru, napełniacz mineralny, bezpośrednie wytłaczanie rur, właściwości rur
J. Stasiek (1.87 MB)
Wpływ konstrukcji dwuślimakowego układu uplastyczniającego na charakterystykę procesu wytłaczania