English version

Formularz logowania

zarejestruj się


Drukuj

K. Gadzinowska, E. Piorkowska

Wpływ grubości próbki i zarodkowania na powierzchniach na kinetykę krystalizacji

i-PP badaną metodą skaningowej kalorymetrii różnicowej (j. ang.)

Polimery 2003, nr 11-12, 790


Streszczenie

Zbadano krystalizację izotaktycznego polipropylenu (i-PP) metodą kalorymetrii różnicowej (DSC) podczas ochładzania ze standardową szybkością 10 deg/min. Próbki miały postać warstwową, mianowicie zawierały różnej grubości warstwy polimeru i warstwy innych materiałów. Po krystalizacji badano strukturę sferolityczną próbek w cienkich ścinkach metodą mikroskopii świetlnej w świetle spolaryzowanym (rys. 3—5). Położenie maksimum krzywej DSC zależy od rodzaju materiału, z którym polimer jest w kontakcie oraz od grubości próbki (rys. 1 i 2 oraz tabela 1). Na powierzchniach i-PP w kontakcie z powierzchnią konstantanu, polistyrenu, aluminium, niklu i miki stwierdzono zarodkowanie sferolitów z niewielką intensywnością, natomiast powierzchnie poli(tetrafluoroetylenu) i poliimidu wykazały bardzo silną zdolność do zarodkowania, prowadzącą do transkrystaliczności. Wyniki pomiarów metodą DSC zostały zinterpretowane za pomocą opracowanego wcześniej modelu formowania się struktury sferolitycznej, opartego na rachunku prawdopodobieństwa (rys. 6—11).


Słowa kluczowe: krystalizacja, modelowanie, izotaktyczny polipropylen, skaningowa kalorymetria różnicowa, grubość próbki, nukleacja sferolitów
K. Gadzinowska, E. Piorkowska (1.74 MB)
Wpływ grubości próbki i zarodkowania na powierzchniach na kinetykę krystalizacji i-PP badaną metodą skaningowej kalorymetrii różnicowej (j. ang.) (cz. I)
K. Gadzinowska, E. Piorkowska (1.46 MB)
Wpływ grubości próbki i zarodkowania na powierzchniach na kinetykę krystalizacji i-PP badaną metodą skaningowej kalorymetrii różnicowej (j. ang.) (cz. II)