English version

Formularz logowania

zarejestruj się


Drukuj

K. Sosnowska, M. Szekalska, K. Winnicka

Wpływ dendrymerów PAMAM z aminowymi lub hydroksylowymi grupami końcowymi
na właściwości bioadhezyjne hydrożeli z klotrimazolem (j.ang.)

Polimery 2016, nr 5, 322


DOI: dx.doi.org/10.14314/polimery.2016.322

Streszczenie
Dendrymery poliamidoaminowe (PAMAM) należą do nowej grupy polimerów badanych pod kątem ich zastosowania jako efektywne nośniki leków. Takim zastosowaniom sprzyjają wymiary nano, zdolność do poprawy rozpuszczalności i przenikania przez błony oraz zwiększania aktywności farmakologicznej wielu substancji leczniczych. W ramach pracy oceniano wpływ dendrymerów PAMAM generacji 2 (G2) i 3 (G3) zawierających końcowe grupy -NH2 lub -OH (odpowiednio, PAMAM-NH2 i PAMAM-OH) na właściwości bioadhezyjne, lepkość i granicę płynięcia hydrożeli z klotrimazolem, wykonanych z użyciem pochodnych kwasu poliakrylowego. Wykazano, że dodatek do struktury hydrożelowej dendrymerów PAMAM-NH2 G2 i G3 powoduje około 2-krotne zmniejszenie ich lepkości oraz, odpowiednio, 1,3- i 1,4-krotne zmniejszenie wartości granicy płynięcia. Stwierdzono również, że dendrymery PAMAM z końcowymi grupami -NH2 powodują największy spadek pracy adhezji pomiędzy hydrożelami a badanymi warstwami adhezyjnymi.
Słowa kluczowe: dendrymery poliamidoaminowe, hydrożele, właściwości adhezyjne, klotrimazol, lepkość, polimery kwasu poliakrylowego
e-mail: katarzyna.sosnowska@umb.edu.pl
K. Sosnowska, M. Szekalska, K. Winnicka (453 KB)
Wpływ dendrymerów PAMAM z aminowymi lub hydroksylowymi grupami końcowymi na właściwości bioadhezyjne hydrożeli z klotrimazolem (j.ang.)