English version

Formularz logowania

zarejestruj się


Drukuj

S. Firlik, J. Stasiński, S. Pawłowski


Wpływ budowy układu katalitycznego i warunków polimeryzacji utleniającej 2,6-dimetylofenolu na wydajność
i masę molową poli(tlenku fenylenu)
Polimery 2018, nr 6, 409

DOI: dx.doi.org/10.14314/polimery.2018.6.1

Streszczenie

Porównano aktywność układów katalitycznych CuX2/L [gdzie: X =BrŻ, ClŻ, L = dibutylo­amina (DBA), N,N-dimetylobutyloamina, N-metyloaminopropylotrimetoksysilan, morfolina] w polimeryzacji utleniającej 2,6-dimetylofenolu (2,6-DMP) do poli(tlenku fenylenu) (PPO). Zbadano wpływ stosunku molowego 2,6-DMP/Cu = 500–750 najaktywniejszego układu CuBr2/dibutyloamina oraz składu mieszaniny toluen/heksan jako środowiska reakcji na wydajność procesu syntezy i masę molową otrzymanego PPO. Układ CuBr2/DBA (stosunek molowy 2,6-DMP/Cu = 250) pozwolił na otrzymanie z największą wydajnością (90,4 %) PPO o największej masie molowej (67 900 g/mol). Stwierdzono, że w obecności CuBr2/DBA w ciągu kilkunastu minut od zakończenia dozowania monomeru wytwarza się produkt małocząsteczkowy (5000 g/mol), po godzinie powstaje polimer o typowej dla gatunków handlowych masie molowej (56800 g/mol), a dalsze wydłużanie czasu syntezy nie wpływa już w istotnym stopniu na masę molową produktu. Wprowadzenie dodatkowej aminy (N,N-dimetylobutyloaminy, N,N’-di-t-butyloetylenodiaminy) pozwoliło na wytworzenie PPO z dużą wydajnością i o typowej dla gatunków handlowych masie molowej, przy jednocześnie zmniejszonym molowym nadmiarze dibutyloaminy w stosunku do Cu. Nieefektywna okazała się metoda polimeryzacji w układzie rozpuszczalnik/nierozpuszczalnik.


Słowa kluczowe: poli(tlenek fenylenu), poli(tlenek 2,6-dimetylo-1,4-fenylenu), polimeryzacja utleniająca

e-mail: sebastian.firlik@ichp.pl
S. Firlik, J. Stasiński, S. Pawłowski (342.1 KB)
Wpływ budowy układu katalitycznego iwarunków polimeryzacji utleniającej 2,6-dimetylofenolu na wydajność i masę molową poli(tlenku fenylenu)