English version

Formularz logowania

zarejestruj się


Drukuj

J. Lukasiak, Z. Jamrógiewicz, D. Jachowska, W. Czarnowski, M. Hrabowska, M. Prokopowicz, B. Falkiewicz

Wchłanianie doustnie podawanych siloksanów oraz ich rozdział w wewnętrznych organach

szczura - Komunikat szybkiego druku (j. ang.)

Polimery 2001, nr 7-8, 546


Streszczenie

Szczury „Wistar” (każdy o ciężarze ok. 200 g) żywiono dzienną dawką ok. 50 g paszy zawierającej bądź 95% granulatu LSM i 5% oleju polidimetylosiloksanowego (PDMS) o lepkości ok. 300 cSt (pasza A), bądź też 95% LSM i 5% oleju polidimetylocyklosiloksanowego (cPDMS) stanowiącego mieszaninę heksametylotricyklosiloksan:oktametylotetracyklosiloksan = 50:50 (pasza B). Badano wchłanianie siloksanów z przewodu pokarmowego i ich rozdział w wybranych organach (krew, mózg, nerki, wątroba, śledziona) w okresie 24 h oraz nagromadzenie siloksanów w tych organach po upływie 12 dób (tabela 1). W przypadku pasz A i B średnie stężenia siloksanów w krwi zmierzone po upływie 12 dób wyniosły, odpowiednio, 26±14 i 70±97 mg/ml. W organach wewnętrznych różnice w zawartości siloksanów pomiędzy paszami A i B były statystycznie nieznamienne. z tym że grupa żywiona paszą (A) wykazała większą zawartość PDMS w mózgu. Dwa szczury, jeden (a) żywiony LSM + 1 g OM-300 i drugi (b) żywiony LSM + 1 g cPDMS wykazały w ciągu 24 h w moczu i kale zawartości siloksanów 300 mg oraz 800 mg (a) oraz 10-30 mg i 400 mg (b). Liniowe PDMS są wchłaniane preferencyjnie przez mózg i nerki, a cykliczne cPDMS pozostają w krwioobiegu i częściowo gromadzą się w nerkach. Badane organy wewnętrzne nie wvkazały żadnych zmian patologicznych, które można by przypisać obecności siloksanów.


Słowa kluczowe: polidimetylosiloksany, polidimetylcyklosiloksany, wchłanianie dojelitowe
J. Lukasiak, Z. Jamrógiewicz, D. Jachowska, W. Czarnowski, M. Hrabowska,M. Prokopowicz, B. Falkiewicz (162.4 KB)
Wchłanianie doustnie podawanych siloksanów oraz ich rozdział w wewnętrznych organach szczura - Komunikat szybkiego druku (j. ang.)