English version

Formularz logowania

zarejestruj się


Drukuj

J. Brzeska, P. Dacko, H. Janeczek, H. Janik, W. Sikorska, M. Rutkowska, M. Kowalczuk

Synteza, właściwości i zastosowanie nowych (bio)degradowalnych poliestrouretanów

Polimery 2014, nr 5, 365


DOI: dx.doi.org/10.14314/polimery.2014.365

Streszczenie

Artykuł stanowi przegląd literaturowy dotyczący badań nad syntezą i wybranymi właściwościami dwóch grup nowych (bio)degradowalnych poliestrouretanów, których segmenty giętkie zawierały zsyntezowane telecheliczne oligoestrodiole: ataktyczny poli([R,S]-3-hydroksymaślan) (a-PHB) lub polilaktyd (PLA) i/lub alifatyczno-aromatyczny kopolimer poli[(tereftlanu-1,4-butylenu)-co-(adypinianu-1,4-butylenu)] (BTA). Przytoczone wyniki wskazują, że poliestrouretany pierwszej grupy są podatne na degradację w środowisku hydrolitycznym i utleniającym. Odpowiednio modyfikowane wykazują potencjalną biostatyczność i hemokompatybilność. Druga grupa poliestrouretanów łączy właściwości obu polimerów, z których otrzymano oligoestrodiole: PLA i BTA, co jest korzystne ze względu na właściwości mechaniczne oraz podatność na degradację, potwierdzoną w badaniach prowadzonych w warunkach kompostowania przemysłowego.


Słowa kluczowe: poliestrouretany, ataktyczny poli([R,S]-3-hydroksymaślan) (a-PHB), polilaktyd (PLA), alifatyczno-aromatyczny kopolimer poli[(tereftalan-1,4-butylenu)-co-(adypinian-1,4-butylenu)] (BTA)

e-mail: marek.kowalczuk@cmpw-pan.edu.pl

J. Brzeska, P. Dacko, H. Janeczek, H. Janik, W. Sikorska, M. Rutkowska, M. Kowalczuk (227.9 KB)
Synteza, właściwości i zastosowanie nowych (bio)degradowalnych poliestrouretanów