English version

Formularz logowania

zarejestruj się


Drukuj

T. Biedroń, A. Michalski, T. Biela, P. Kubisa

Stereokompleksowanie polilaktydów zawierających ciecze jonowe jako grupy końcowe (j.ang.)

Polimery 2017, nr 4, 254


DOI: dx.doi.org/10.14314/polimery.2017.254

Streszczenie
Otrzymano liniowe i cykliczne oligomery epichlorohydryny, następnie grupy chlorometylowe przekształcono – w reakcji z N-metyloimidazolem – w imidazoliowe, analogiczne do grup występujących w cieczach jonowych. Oligomery zawierające grupy hydroksylowe zastosowano jako makroinicjatory kationowej polimeryzacji L- i D-laktydu, w wyniku której uzyskano dwa rodzaje produktów: liniowe polimery laktydu (PLA) z udziałem kilku grup cieczy jonowej na jednym zkońców łańcucha oraz gwiaździste polimery laktydu zawierające kilka grup cieczy jonowej w centrum gwiaździstej makrocząsteczki. Enancjomeryczne formy PLA: poli(L-laktyd) (PLLA) i poli(D-laktyd) (PDLA) zastosowano do wytworzenia stereokompleksów. Wykazano, że jeśli na końcu łańcucha znajduje się więcej niż jedna grupa cieczy jonowej, morfologia wytrącającego się stereokompleksu jest zbliżona do morfologii obserwowanej w wypadku obecności tylko jednej grupy cieczy jonowej, ale mikrosfery są mniej jednorodne. Wyniki wskazują, że regularne mikrosfery powstają jeśli grupy zdolne do wzajemnych oddziaływań znajdują się na końcach liniowych makrocząsteczek, nie powstają natomiast wtedy, gdy grupy te znajdują się w centrum gwiaździstej makrocząsteczki i są otoczone jej ramionami.
Słowa kluczowe: polilaktyd, stereokompleks, epichlorohydryna, wzajemnie oddziałujące grupy końcowe, mikrosfery
e-mail: pkubisa@cbmm.lodz.pl
T. Biedroń, A. Michalski, T. Biela, P. Kubisa (986 KB)
Stereokompleksowanie polilaktydów zawierających ciecze jonowe jako grupy końcowe (j.ang.)