English version

Formularz logowania

zarejestruj się


Drukuj

L. Wagner, A. Błaszczyk, W. Michalski

Siła ścinająca zrywająca połączenie wybranych polimerów ze szkliwem zęba mlecznego

po ekspozycji na ozon


Polimery 2012, nr 1, 33


DOI: dx.doi.org/10.14314/polimery.2012.033

Streszczenie

W warunkach doświadczalnych porównano wielkości siły ścinającej, zrywającej połączenie ze szkliwem zęba, poddanego lub niepoddanego ozonowaniu, polimerowych materiałów łączących (XP Bond i Xeno III), zastosowanych z polimerem wypełniającym Dyract Extra. W badaniu wykorzystano 90 zębów trzonowych mlecznych. Po oczyszczeniu powierzchni szkliwa 60 próbek poddano działaniu ozonu (w tym 30 pokryto środkiem stymulującym remineralizację, uwalniającym jony F-), a wybrane polimerowe materiały łączące zastosowano zgodnie z instrukcją producenta. Następnie, na tak przygotowaną powierzchnię zęba nakładano polimer wypełniający Dyract Extra. Zmierzoną siłę ścinającą przeliczono na powierzchnię kontaktu materiału polimerowego ze szkliwem wyznaczając wartość siły adhezji dla każdej próbki. Zaobserwowano, że ozonowanie szkliwa zęba mlecznego może w znacznym stopniu zwiększyć siłę wiązania polimerów do jego powierzchni, natomiast zastosowanie po ozonowaniu środka stymulującego remineralizację zmniejsza wartość tej siły.


Słowa kluczowe: adhezja, polimery łączące i wypełniające, szkliwo zęba, ozon


e-mail: Leopold.Wagner@wum.edu.pl


L. Wagner, A. Błaszczyk, W. Michalski (605.6 KB)
Siła ścinająca zrywająca połączenie wybranych polimerów ze szkliwem zęba mlecznego po ekspozycji na ozon