English version

Formularz logowania

zarejestruj się


Drukuj

Z. Wirpsza, A. Białkowska

Segmentowe polieterouretany kondensacyjne jako składniki tworzyw skóropodobnych

Polimery 2002, nr 5, 347


Streszczenie

Przedstawiono wyniki badań nad otrzymywaniem segmentowych polieterouretanów kondensacyjnych (SPURK) bez użycia izocyjanianów do ich syntezy. Z dikarbamiriianów oligoeterowych, mocznika, kwasu fenylosulfonowego i formaldehydu otrzymywano SPURK w postaci wodnych zawiesin, z których formowano poromeryczne błony. Dikarbaminiany oligoeterowe, stanowiące segmenty giętkie, otrzymywano w wyniku amidowania uretanem etylowym odpowiednich oligooksypropylenodioli lub oligooksybutylenodioli. Z mocznika, kwasu fenylosulfonowego i formaldehydu otrzymywano segmenty sztywne (MKF), mieszające się jednorodnie z dikarbaminianami. Ustalono optymalne warunki prowadzenia poszczególnych etapów procesu syntezy SPURK. Zbadano wpływ składu SPURK oraz warunków obróbki termicznej na ich właściwości użytkowe (sorpcja i desorpcja pary wodnej, naprężenie zrywające, wydłużenie względne przy zerwaniu oraz odporność na działanie wody). Optymalnymi właściwościami użytkowymi charakteryzował się SPURK otrzymany z dikarbaminianu oligooksybutylenowego (ciężar cząsteczwy wyjściowego diolu = 1000), MKF 112 i formaldehydu użytych w stosunku molowym 1:1:1. Taki polimer można zastosować do wytwarzania oddychających materialów skóropodobnych.


Słowa kluczowe: segmentowy polieterouretan kondensacyjny, poliuretany bezizocyjanianowe, synteza, właściwości użytkowe, oddychające materiały skóropodobne
Z. Wirpsza, A. Białkowska (1.47 MB)
Segmentowe polieterouretany kondensacyjne jako składniki tworzyw skóropodobnych