English version

Formularz logowania

zarejestruj się


Drukuj

H. C. Benoit, P. Lutz

Rozważania na temat konformacji w masie polimerów pierścieniowych i mo­żliwości jej badania

metodą rozpraszania neutronów pod małymi kątami (j. ang.)

Polimery 2001, nr 11-12, 747


Streszczenie

Polimery pierścieniowe w stanie stopionym wykazują mniejszą lepkość niż analogiczne polimery liniowe o takim samym ciężarze cząsteczkowym. Prawdopodobnie konformacja w masie polimerów pierścieniowych jest bardziej upakowana niż to wynika z modelu Gaussa dotyczącego łańcucha regu­larnego. Zaproponowano prosty model opisujący upakowanie konformacji. Model można by zweryfikować metodą rozpraszania neutronów, stosując zamiast mieszaniny znaczonej deuterem kopolimer blokowy zbudowany z jednakowych ilości monomeru zawierającego zwykły wodór i monomeru w pełni zdeuterowanego. Obliczenia wykonane na podstawie zaproponowanego modelu wykazały, że sugerowane upakowanie konformacji wywiera znaczny wpływ na intensywność rozpraszania neutronów, natomiast niewielki wpływ - na przebieg krzywej rozpraszania. Badanie konformacji próbki polimeru poddawanego naprężeniom wydłużającym pozwoliłoby na potwierdzenie przypuszczalnej przyczyny upakowania konformacji, a także na ustalenie kinetyki przebiegu upakowania.


Słowa kluczowe: polimery pierścieniowe, upakowanie, lepkość, model upakowania konformacji, rozpraszanie neutronów
H. C. Benoit, P. Lutz (222.5 KB)
Rozważania na temat konformacji w masie polimerów pierścieniowych i mo-żliwości jej badania metodą rozpraszania neutronów pod małymi kątami (j. ang.)