English version

Formularz logowania

zarejestruj się


Drukuj

J. Łukasiak, A. Dorosz, M. Prokopowicz, K. Raczyńska, B. Falkiewicz

Proces tworzenia emulsji i inne zmiany fizykochemicznej charakterystyki polidimetylosiloksanów (PDMS) pod wpływem kontaktu z układami modelo­wymi: tkankami gałki ocznej, surowicą krwi ludzkiej i kolagenem

Polimery 2001, nr 6, 428


Streszczenie

Zbadano wpływ różnych czynników na proces tworzenia emulsji oleju silikonowego w środowisku oka ludzkiego. Wykonano uproszczone modele symulujące środowisko wewnątrz gałki ocznej po wstrzyknięciu oleju silikonowego, składające się z 1 g oleju silikonowego o dużej lepkości („Silol 5000”) i 4 cm3 następujących roztworów fizjologicznych: roztworu ciala szklistego, surowicy krwi lub roztworu kolagenu. Powstałe w ten sposób dwufazowe uklady termostatowano, wytrząsając je w ciągu 8 tygodni w temp. 37oC. Zbadano również wpływ dodatku polisiloksanu o malej lepkości (300 cSt) oraz polisiloksanu zawierającego grupy silanolowe (Si-OH) na proces tworzenia emulsji. Stwierdzono, że badany olej silikonowy „Silol 5000” w środowisku płynów fizjologicznych wykazuje tendencję do tworzenia trwałych emulsji, najsilniejszą w połączeniu z roztworem ciała szklistego; nie zaobserwowano przy tym wpływu dodania wspomnianych polisiloksanów na szybkość procesu tworzenia się emulsji. badane płyny fizjologiczne o właściwościach powierzchniowo czynnych mają naturalne właściwości emulgujące w stosunku do olejów silikonowych. Jedną z prawdopodobnych przyczyn tworzenia się trwałych emulsji jest powstawanie kompleksów białkowo-silikonowych na granicy faz; potwierdzono to pośrednio, określając zmiany widma IR następujące pod wpływem długotrwałego kontaktu in vivo oleju silikonowego „Oxane-5700” z tkankami i płynami gałki ocznej.


Słowa kluczowe: polidimetylosiloksany, środowisko oka ludzkiego, emulgowanie, badania modelowe, emulsja, kompleksy białkowo-silikonowe
J. Łukasiak, A. Dorosz, M. Prokopowicz, K. Raczyńska, B. Falkiewicz (316 KB)
Proces tworzenia emulsji i inne zmiany fizykochemicznej charakterystyki polidimetylosiloksanów (PDMS) pod wpływem kontaktu z układami modelo¬wymi: tkankami gałki ocznej, surowicą krwi ludzkiej i kolagenem