English version

Formularz logowania

zarejestruj się


Drukuj

J. Stasiek, T. Nieszporek

Problemy projektowania i wykonywania ślimaków dwuślimakowych wytłaczarek przeciwbieżnych

Polimery 2002, nr 6, 441


Streszczenie

Przedstawiono kolejność podstawowych czynności wykonywanych podczas opracowywania projektu koncepcyjnego dwuślimakowego układu uplastyczniającego (schemat 1). Na podstawie danych literaturowych dokonano analizy przepływów międzyzwojowych i określono ich wpływ na przebieg procesu uplastyczniania. Ponadto zaprezentowano wyniki badań zarysu osiowego i czołowego ślimaków, które potwierdziły zmienność przebiegu zarysu osiowego w różnych przekrojach wzdłuż osi ślimaka. W przypadku wystąpienie zmiany kąta pochylenia powierzchni bocznej zwoju wzdłuż strefy (β), w celu utrzymania stałej wartości bocznych luzów międzyzwojowych zazębiających się ślimaków wymagana jest odpowiednia zmiana szerokości (b) kanałów wzdłuż strefy. Poza tym w strefach, gdzie wartości kątów pochylenia linii śrubowej na stożku podziałowym są większe od 35°, a różnica kątów pochylenia > 15°, zachodzi konieczność odpowiedniego zukosowania krawędzi zwojów lub zwiększenia luzu bocznego w celu uzyskania odpowiedniej jego minimalnej wartości (> 0,5 mm). Luzy między współpracującymi ślimakami są różne w poszczególnych miejscach powierzchni zwojów — np. w przekroju osiowym są większe niż w płaszczyźnie prostopadłej do linii pochylenia zwoju na średnicy podziałowej stożka ślimaków. Kształt szczeliny międzyzwojowej bocznej powinien mieć w przybliżeniu kształt romboidu [różnica luzów bocznych (Sb maks. - Sb min.) powinna wynosić od 0,1 do 0,3 mm], aby przepływające przez szczelinę tworzywo wzdłuż jej szerokości he podlegało w przybliżeniu jednakowej prędkości ścinania.


Słowa kluczowe: dwuślimakowe wytłaczarki przeciwbieżne, projektowanie, dobór luzów międzyzwojowych, technologia wykonania ślimaka
J. Stasiek, T. Nieszporek (1.11 MB)
Problemy projektowania i wykonywania ślimaków dwuślimakowych wytłaczarek przeciwbieżnych