English version

Formularz logowania

zarejestruj się


Drukuj

B. Parzuchowska, P. Parzuchowski

Polimery uwalniające tlenek azotu(II)

Polimery 2014, nr 2, 107


DOI: dx.doi.org/10.14314/polimery.2014.107

Streszczenie

Artykuł stanowi przegląd literaturowy dotyczący materiałów polimerowych zdolnych do generowania tlenku azotu(II). Tlenek azotu (NO) worganizmie pełni, m.in. funkcje ochronne, regulujące isygnalizacyjne, bierze udział wregulacji ciśnienia krwi, procesach krzepnięcia, neurotransmisji iodpowiedzi immunologicznej. Omówiono zagadnienia związane zchemicznym wiązaniem cząsteczek donorów NO — diolanów diazoniowych — złańcuchami polimerowymi lub cząstkami wypełniaczy. Podano podstawowe informacje na temat syntezy, właściwości oraz metod badania diolanów diazoniowych. Omówiono procesy modyfikacji polegające na wprowadzeniu donorów tlenku azotu do polimerów powszechnie uznawanych za biokompatybilne, takich jak: polisiloksany, poliuretany, poliakrylany, poli(chlorek winylu). Najlepsze wyniki otrzymano w przypadku mało polarnych polimerów, takich jak: polisiloksany, modyfikowana krzemionka oraz polimery akrylowe, zdolnych do generowania kilku µmoli NO na mg materiału. Największe ilości tlenku azotu uwalniają układy obejmujące polimery mało polarne modyfikowane diolanami diazoniowymi typu anionowego, agenerowanie diolanów diazoniowych typu jonów obojnaczych nie daje zadawalających efektów. Niektóre zopisanych układów polimerowych były zdolne do generowania tlenku azotu w ilościach tylko kilku-kilkunastu nmol/mg. Efektywny strumień NO generowany przez układy biologiczne jest jednak tak mały, że nawet tak słabe donory tlenku azotu mogą znaleźć dalsze zastosowania.


Słowa kluczowe: tlenek azotu(II), polimery, diolany diazoniowe

e-mail: pparzuch@ch.pw.edu.pl

B. Parzuchowska, P. Parzuchowski (604.6 KB)
Polimery uwalniające tlenek azotu(II)