English version

Formularz logowania

zarejestruj się


Drukuj

A. Proń, B. Dufour, P. Rannou, M. Zagórska, K. Buga, I. Kulszewicz-Bajer

Otrzymywanie i charakterystyka spektroskopowa politiofenów zawierających boczne

(podwieszone) ugrupowania oligoanilinowe (j. ang.)

Polimery 2003, nr 7-8, 505


Streszczenie

Opisano syntezę grupy nowych hybrydowych polimerów przewodzących, w których do poli(2,5-tienylenowego) łańcucha głównego dołączono oligoanilinowe ugrupowania boczne. Polimery takie otrzymano w wyniku kopolimeryzacji 3-al-kilotiofenu (alkil = C8H17 lub C10H21) i tiofenu podstawionego w położeniu 3 dimerem lub tetramerem aniliny [równanie (4)]. Poli(3-alkilo-ko-3-oligoanilinotiofeny) są aktywne elektrochemicznie i mogą być domieszkowane poprzez reakcję utleniania anodowego, podobnie jak w przypadku politiofenu i poli(3-alkilotiofenów). Oligoanilinowe ugrupowania boczne mogą być ponadto domieszkowane selektywnie w kwasowo-zasadowej reakcji domieszkowania [por. równania (1)–(3)]. Poli(3-alkilo-ko-3-oligoanilinotiofeny) zawierają dwa elektroaktywne ugrupowania o charakterze chromoforowym, mianowicie grupę 2,5-tienylenową i grupę iminowo-chinonową oligoaniliny. Umożliwiło to zbadanie procesu ich domieszkowania metodami spektroelektrochemicznymi (FT-IR, UV-VISNIR, cykliczna woltamperometria, rys. 1–4). Opisane polimery mogą znaleźć zastosowanie w wytwarzaniu polimerowych ogniw słonecznych nowej generacji.


Słowa kluczowe: poli(3-alkilotiofeny), oligomery anilinowe, domieszkowanie, kopolimery, elektrochemia, spektroelektrochemia

A. Proń, B. Dufour, P. Rannou, M. Zagórska, K. Buga, I. Kulszewicz-Bajer (931.7 KB)
Otrzymywanie i charakterystyka spektroskopowa politiofenów zawierających boczne (podwieszone) ugrupowania oligoanilinowe (j. ang.)