English version

Formularz logowania

zarejestruj się


Drukuj

P. Król, B. Król, P. Chmielarz, J. Wojturska

Ocena podatności na degradację hydrolityczną różnych odmian poliuretanów

w aspekcie zastosowania ich jako biomateriały

Polimery 2013, nr 4, 282


DOI: dx.doi.org/10.14314/polimery.2013.282

Streszczenie

Poliuretany (PUR) syntezowano przy użyciu 4,4'-diizocyjanianu difenylometanu (MDI), 2,4- bądź 2,6-diizocyjanianu toluilenu (TDI), poli(oksyetyleno)glikolu (PEG) lub poli(e-kaprolaktono)diolu (PCL, o różnym ciężarze cząsteczkowym) oraz 2,2,3,3-tetrafluoro-1,4-butano-1,4-diolu (TEBD) lub butano-1,4-diolu (BD) jako przedłużacze łańcuchów. W celu oceny możliwości zastosowania otrzymanych elastomerów PUR w charakterze biomateriałów poddano je działaniu płynu fizjologicznego w temp. 37 °C. Metodą NMR badano strukturę PUR przed i po ekspozycji, metodami TG, DTG i DSC wyznaczano ubytek masy oraz określano właściwości termiczne. Wykonano również badania powierzchniowe, wykorzystując metody mikroskopowe oraz goniometryczne. Stwierdzono, że rodzaj użytych surowców wywiera istotny wpływ na właściwości powierzchniowe otrzymywanych elastomerów PUR i decyduje o oddziaływaniach fizycznych w obszarze struktur, wpływając tym samym na wartości swobodnej energii powierzchniowej, chropowatość powierzchni, stopień degradacji hydrolitycznej (oceniany na podstawie ubytku masy), odporność termiczną i temperaturę zeszklenia.


Słowa kluczowe: biomateriał, elastomery poliuretanowe, hydroliza w płynie fizjologicznym, swobodna energia powierzchniowa, mikroskop konfokalny, właściwości termiczne

e-mail: pkrol@prz.edu.pl

P. Król, B. Król, P. Chmielarz, J. Wojturska (1.27 MB)
Ocena podatności na degradację hydrolityczną różnych odmian poliuretanów w aspekcie zastosowania ich jako biomateriały