English version

Formularz logowania

zarejestruj się


Drukuj

E. Witek, E. Bortel, K. Gawełek

Niektóre aspekty polimeryzacji rozpuszczalnikowo-suspensyjnej N-winyloformamidu (j. ang.)

Polimery 2013, nr 1, 14


DOI: dx.doi.org/10.14314/polimery.2013.014


Streszczenie

N-winyloformamid (NVF), z zablokowanymi grupami winyloaminowymi, jest ważnym monomerem w syntezie żywic rozpuszczalnych w wodzie. Polimeryzację NVF można bez trudu realizować w roztworze wodnym, w masie, w suspensji oraz techniką emulsyjną. W prezentowanej pracy wykorzystano słabą rozpuszczalność poli(N-winyloformamidu) (PNVF) w rozpuszczalnikach organicznych i badano rozpuszczalnikowo-strąceniową polimeryzację NVF. Jako rozpuszczalnik NVF stosowano toluen. Wykonano trzy serie polimeryzacji wobec różnych inicjatorów i w różnych temperaturach. W Serii I stosowano 2,2'-azobis(izobutyronitryl) (AIBN), który w Serii II zastąpiono nadtlenkiem benzoilu (BP), a w Serii III układem redoksowym BP/N,N-dimetyloamino-p-toluidyna (BP/DMAT). Jako optymalne temperatury w Serii I i Serii II przyjęto odpowiednio 50 °C i 80 °C, w Serii III badano możliwość polimeryzacji w temperaturze pokojowej (22 °C). Stwierdzono, że ze wzrostem stosunku molowego inicjatora do monomeru wzrasta i to aż do wartości 98 % w Serii I i Serii II wydajność reakcji, a jednocześnie skraca się czas, po którym pojawia się zmętnienie. Nie zaobserwowano wyraźnej zależności pomiędzy stężeniem stosowanego inicjatora a wartością masy molowej otrzymanego polimeru. Należy podkreślić, że stopień dyspersji masy molowej (Mw/Mn) wszystkich polimerów otrzymanych na drodze polimeryzacji rozpuszczalnikowo-strąceniowej był mniejszy niż 2. Jest to trudne do uzyskania z zastosowaniem innych metod polimeryzacji.


Słowa kluczowe: N-winyloformamid, polimeryzacja roztworowo-suspensyjna, inicjatory wolnorodnikowe

e-mail: witek@chemia.uj.edu.pl

E. Witek, E. Bortel, K. Gawełek (75.3 KB)
Niektóre aspekty polimeryzacji rozpuszczalnikowo-suspensyjnej N-winyloformamidu (j. ang.)