English version

Formularz logowania

zarejestruj się


Drukuj

R. Jeziórska, W. Zieliński, Z. Rosłaniec, J. Słonecki


Modyfikacja poliamidu 6 z wykorzystaniem napromieniowania

Polimery 1999, nr 1, 038


DOI: dx.doi.org/10.14314/polimery.1999.038


Streszczenie

Na przykładzie układu polimerowego PA 6/PP przedstawiono możliwości wykorzystania chemicznej metody modyfikacji tworzyw termoplastycznych opartej na reaktywnym wytłaczaniu przy użyciu pochodnych 2-oksazoliny (tu maleinianurycynylo-2-oksazoliny) i napromieniowaniu układu wiązką szybkich elektronów w celu uzyskania poliamidu 6 o zmniejszonej chłonności wody i zachowanych właściwościach mechanicznych niemodyfikowanego polimeru. Strukturę układu badano metodami DSC, DMTA i SEM. Z pomiarów DMTA i DSC nie udało się wyznaczyć zmian strukturalnych powstałych na granicy faz lub wynikłych ze sporadycznego rozgałęzienia łańcuchów. Natomiast na podstawie badań mikroskopowych metodą SEM (rys. 4 i 5) oraz badań właściwości mechanicznych (tabele 2 i 3) stwierdzono, że w przeciwieństwie do modyfikacji fizycznej (zwykłego zmieszania składników w stanie stopionym) można omawianą metodą uzyskać kompatybilny układ polimerowy PA 6/PP (75/25 masowo), którego heterofazowa struktura stabilizuje się na poziomie mikrofazowym, dzięki czemu jego właściwości makroskopowe są korzystne.


Słowa kluczowe: poliamid 6, poliolefiny, mieszaniny polimerowe, reaktywne wytłaczanie, napromieniowanie, modyfikacja chemiczna, właściwości użytkowe

Zainteresowanych dostępem do pełnej wersji artykułu prosimy o kontakt z redakcją polimery@ichp.pl