English version

Formularz logowania

zarejestruj się


Drukuj

M. B. Bogacki, E. Andrzejewska, M. Andrzejewski

Modelowanie kinetyki polimeryzacji dimetakrylanu podczas efektu następczego

– komunikat szybkiego druku (j. ang.)

Polimery 2001, nr 10, 721


Streszczenie

Metodą izotermicznej różnicowej kalorymetrii skaningowej zbadano przebieg fotopolimeryzacji dimetakrylanu glikolu dietylenowego w obecności 2,2-dimetoksy-2-fenyloacetofenonu (długość fali światła 366 nm, natężenie 1,3 mW/cm2, temp. 40oC). Naświetlanie przerywano w pięciu kolejnych chwilach odpowiadających coraz większym konwersjom wiązań podwójnych i badano mechanizm terminacji zachodzącej podczas efektu następczego. Zastosowano trzy modele terminacji odpowiadające reakcji jedno- lub dwucząsteczkowej oraz mieszanej [równania (1)-(3)] i obliczano parametry kinetyczne tych modeli odpowiadające coraz dłuższym czasom trwania efektu następczego (10-160 s w przyrostach 10-sekundowych), zaczynając każdorazowo od chwili wyłączenia światła. W ten sposób uśredniano stałe szybkości propagacji i terminacji na coraz dłuższe okresy reakcji za­chodzącej w ciemności. Dwustopniowa analiza statystyczna wykazała, że mechanizm terminacji zmienia się w toku reakcji w ciemności z dwucząsteczkowego na mieszany, co wskazuje na rosnący udział procesu pułapkowania rodników. Jedynie model mieszany opisywał poprawnie zależności stałych szybkości reakcji w ciemności od czasu jej trwania (wzrost wartości ktm i spadek wartości iloczynu ktb [P]0).


Słowa kluczowe: fotopolimeryzacja, dimetakrylan glikolu dietylenowego, efekt następczy, mechanizm terminacji, stałe szybkości

M. B. Bogacki, E. Andrzejewska, M. Andrzejewski (193.4 KB)
Modelowanie kinetyki polimeryzacji dimetakrylanu podczas efektu następczego – komunikat szybkiego druku