English version

Formularz logowania

zarejestruj się


Drukuj

P. Król, B. Pilch-Pitera

Modelowanie kinetyczne reakcji następczych w kontrolowanym procesie stopniowej

poliaddycji diizocyjanianów i polioli

Polimery 2002, nr 2, 77


Streszczenie

Wykorzystując własny program obliczeniowy „REAKTOR”, zweryfikowany doświadczalnie w toku wcześniejszych badań, wykonano symulację numeryczną reakcji następczych zachodzących między diizocyjanianami i poliolami w kontrolowanym procesie poliaddycji, prowadzącym do otrzymania liniowych poliuretanów (PUR). Obliczenia modelowe mialy na celu ustalenie optymalnych warunków (czasu i temperatury) realizowanego etapowo w masie procesu stopniowej poliaddycji diizocyjanianu toluilenu (TDI) z 1,4-butanodiolem lub z glikolami oligooksyetylenowymi o ciężarach cząsteczkowych 200, 600 i 1000, przebiegającego w warunkach molowego nadmiżru makrodiolu lub diizocyjaniariu. Analizowano wpływ paczątkowego stężenia reagentów, efektu podstawienia w diizocyjanianach i molowego stosunku substratów na wartość ciężarów cząsteczkowych (Mn) PUR oraz stopni przemiany osiąganych na kolejnych etapach badanych procesów. Szczególną uwagę zwrócono na monitorowanie wzrostu ciężaru cząsteczkowego makrocząsteczek PUR powstających w poszczególnych stadiach stopniowej poliaddycji zachodzących z udzialem różnych makrodioli. Symulacje komputerowe pozwoliły na obliczenie optymalnego czasu procesu, po którym powstaje PUR o możliwie maksymalnej wartości Mn.


Słowa kluczowe: poliaddycja diizocyjanianów i dioli, poliuretany liniowe, model procesu, symulacja komputerowa, program „Reaktor”
P. Król, B. Pilch-Pitera (1.02 MB)
Modelowanie kinetyczne reakcji następczych w kontrolowanym procesie stopniowej poliaddycji diizocyjanianów i polioli