English version

Formularz logowania

zarejestruj się


Drukuj

K. Wilczyński

Model matematyczny procesu wytłaczania jednoślimakowego.

Cz. X. Weryfikacja doświadczalna modelu

Polimery 2000, nr 3, 191


Streszczenie

Przedstawiono wyniki weryfikacji doświadczalnej komputerowego modelu procesu wytłaczania jednoślimakowego tworzyw [9]. W badaniach zastosowano wytłaczarkę średnicy D = 45 mm, z wykorzystaniem dwóch typów ślimaków: klasycznego oraz niekonwencjonalnego z sekcją mieszającą; wytłaczano polietylen małej gęstości i polistyren. Model został potwierdzony w zakresie przewidywania masowego natężenia przepływu tworzywa, rozkładu ciśnienia i temperatury tworzywa oraz zużycia energii (tabela 1, rys. 4–11). Najlepszą zgodność wyników pomiarów i obliczeń uzyskano w odniesieniu do natężenia przepływu, największe zaś rozbieżności wystąpiły w przypadku ciśnienia. Stwierdzono, że ślimak klasyczny zapewnia większą wydajność wytłaczania oraz mniejsze zużycie energii niż ślimak z sekcją mieszającą. Wskazano kierunki dalszych prac w zakresie modelowania procesu wytłaczania: uściślenie założeń modelu, rozszerzenie stosowalności modelu na inne materiały (mieszaniny), budowę modelu optymalizującego wytłaczania.


Słowa kluczowe: modelowanie komputerowe wytłaczania jednoślimakowego, weryfikacja doświadczalna, polietylen, polistyren

K. Wilczyński (473.3 KB)
Model matematyczny procesu wytłaczania jednoślimakowego. Cz. X. Weryfikacja doświadczalna modelu