English version

Formularz logowania

zarejestruj się


Drukuj

J. Flizikowski, M. Macko

Metodyka oceny sprawności quasi-ścinania recyklatów rur opto-telekomunikacyjnych

Polimery 2001, nr 1, 53


Streszczenie

Przedstawiono oryginalną metodykę badań sprawności quasi-ścinania rurowych tworzyw termoplastycznych ze szczególnym uwzględnieniem recyklatów rur optotelekomunikacyjnych. Program badań obejmował badania wytrzymałościowe, symulacje sił i przekrojów quasi-ścinania oraz badania procesu rozdrabniania w warunkach maszynowych. Podano ogólne modele sprawności procesu polegające na wykorzystaniu podatności produktu rozdrabniania na dalsze przetwórstwo. Założono, że energia wejściowa procesu (w tym rozdrabniania) jest sumą energii zawartej w tworzywie wsadowym oraz energii do niego doprowadzonej. W przypadku przyjętych wskaźników i założeń metodycznych, rozwiązanie postawionego zadania konstrukcyjnego polega na uzyskaniu zmierzającego do maksimum wskaźnika efektywności energetycznej rozdrabniania tworzyw [równanie (11)]. Opisana metodyka doprowadziła do konstrukcyjnego rozwiązania zespołu roboczego o charakterystykach użytko­wych spełniających postulowane kryterium. Skonstruowany na jej podstawie rozdrabniacz trój tarczowy pozwala na rozdrabnianie rurowych recyklatów średnicy przekraczającej 50 mm i grubości do 6 mm; zainstalowana moc wynosi 7,5 kW. Osiągnięto dwukrotny wzrost sprawności energetycznej pro­cesu rozdrabniania recyklatów rurowych (z 4,2% do 8,5%), duży (dochodzący do 120) stopień rozdrabniania (stosunek średniego wymiaru przed i po procesie) oraz znaczny (przekraczający 80%) udział produktu nadającego się do dalszego przetwórstwa (średni wymiar cząstek 4,60 mm).


Słowa kluczowe: sprawność energetyczna, quasi-ścinanie tworzyw, metodyka badań charakterystyk użytkowych quasi-ścinania, rozdrabnianie recyklatów
J. Flizikowski, M. Macko (343.5 KB)
Metodyka oceny sprawności quasi-ścinania recyklatów rur opto-telekomunikacyjnych