English version

Formularz logowania

zarejestruj się


Drukuj

A. Balas, M. Rajkiewicz, E. Grzywa, H. Janik, R. Lisowska, M. Gęsiak, E. Wojtyńska, D. Wilson-Polit

Materiały opatrunkowe stosowane w ortopedii i traumatologii.

Cz. II. Quasi-prepolimery uretanowe – chemoreaktywne składniki opatrunków

z kompozytów poliuretanowo-tkaninowych

Polimery 2001, nr 10, 715


Streszczenie

Scharakteryzowano podstawowe grupy materiałów wyjściowych (diizocyjaniany, oligoeterole, oligoestrole, katalizatory) do syntezy zawierających końcowe grupy izocyjanianowe quasi-prepolimerów uretanowych używanych jako reaktywne, utwardzające się pod wpływem wody składniki opatrunków z kompozytów poliuretanowo-tkaninowych. Przedstawiono też wyniki własnych badań przebiegu sieciowania tych quasi-prepolimerów (tabele 1-5) oraz wpływu rodzaju i ilości katalizatora na proces utwardzania kompozytów poliuretanowo-tkaninowych opartych na omawianych quasi-prepolimerach (tabele 6-9). Za optymalny katalizator (spośród 8 zbadanych) uznano eter di(etylenowomorfolinowy).


Słowa kluczowe: prepolimery uretanowe z końcowymi grupami izocyjanianowymi, utwardzanie, katalizatory, opatrunki z kompozytów poliuretanowo-tkaninowych

A. Balas, M. Rajkiewicz, E. Grzywa, H. Janik, R. Lisowska, M. Gęsiak, E. Wojtyńska, D. Wilson-Polit (332.4 KB)
Materiały opatrunkowe stosowane w ortopedii i traumatologii. Cz. II. Quasi-prepolimery uretanowe – chemoreaktywne składniki opatrunków z kompozytów poliuretanowo-tkaninowych