English version

Formularz logowania

zarejestruj się


Drukuj

P. Parzuchowski, G. Rokicki

Makrocykle fenolowo-formaldehydowe w układach polimerowych.

Cz. I. Otrzymywanie z wykorzystaniem polireakcji łańcuchowych

i w wyniku immobilizowania na matrycy polimerowej

Polimery 2000, nr 4, 225


Streszczenie

Przedstawiono przegląd literatury dotyczący syntezy, właściwości i zastosowania (zwłaszcza do kompleksowania jonów i cząsteczek obojętnych) polimerów zawierających wbudowane makrocykle fenolowo-formaldehydowe (kaliksareny), ze szczególnym uwzględnieniem metod ich przyłączania do łańcuchów polimerowych.

Istnieją dwie podstawowe metody syntezy układów polimerowych z przyłączonymi kowalencyjnie jednostkami kaliksarenowymi, mianowicie reakcja kaliksarenu z odpowiednio sfunkcjonalizowanym polimerem, albo przygotowanie monomeru kaliksarenowego i jego polimeryzacja lub polikondensacja z handlowymi monomerami. Druga z tych metod pozwala na otrzymanie lepiej zdefiniowanych produktów, gdyż nie istnieje, występujące w pierwszej metodzie, niebezpieczeństwo niecałkowitej przemiany grup funkcyjnych polimeru.

Wbudowanie jonoforów kaliksarenowych do polimeru może prowadzić do zniekształcenia centrów koordynacji na skutek oddziaływań łańcucha głównego z grupami receptorowymi makrocyklu, a w konsekwencji spowodować zmniejszenie selektywności kompleksowania przez jonofor. Natomiast w niektórych przypadkach wprowadzenie kaliksarenu do struktury polimeru może sprawić, że efektywność działania jonoforu zostanie zwielokrotniona, np. dzięki obecności układu sprzężonych wiązań w łańcuchu polimeru.
Słowa kluczowe: makrocykle fenolowo-formaldehydowe, kaliksareny, jonofory, polimeryczne kaliksareny
P. Parzuchowski, G. Rokicki (778.5 KB)
Makrocykle fenolowo-formaldehydowe w układach polimerowych. Cz. I. Otrzymywanie z wykorzystaniem polireakcji łańcuchowych i w wyniku immobilizowania na matrycy polimerowej