English version

Formularz logowania

zarejestruj się


Drukuj

L. Jarecki

Komputerowe modelowanie procesu formowania wlókien ze stopionego polimeru krystalizującego. Cz. II. Zastosowanie modelu

Polimery 2001, nr 6, 420


Streszczenie

Model przedstawiony w Cz. I zastosowano do scharakteryzowania procesu formowania włókien ze stopionego poli(tereftalanu etylenu) (PET). Uzyskane wyniki obliczeniowe zilustrowano osiowymi profilami prędkości, temperatury, naprężenia rozciągającego i stopnia krystaliczności (rys. 1-3 i 5-8). Modelowanie formowania włókien z zastosowaniem strefowego grzania (rys. 9-12) wskazuje na występowanie ograniczonego zakresu szybkości formowania i temperatury strefy grzania w wyniku sprzężenia wlaściwości reologicznych z krystalizacją orientowaną. Konsekwencją sprzężenia charakterystyki reologicznej z krystalizacją jest także bifurkacja rozwiązań prowadząca do rozwiązań z krystalizacją i bez niej. Zakres dopuszczalnych wartości szybkości formowania w istotny sposób zależy od temperatury strefy grzejnej. Obliczenia modelu wskazują, że zastosowanie grzania strefowego podczas formowania włókien ze stopionego PET prowadzi do znacznego wzrostu orientacji amorficznej w zakresie średnich wartości szybkości formowania w warunkach znacznego zmniejszenia naprężenia odbioru włókna.


Słowa kluczowe: model matematyczny, formowanie włókien ze stopionego polimeru, formowanie włókien z poli(tereftalanu etvlenn), grzanie strefowe

L. Jarecki (431.4 KB)
Komputerowe modelowanie procesu formowania wlókien ze stopionego polimeru krystalizującego. Cz. II. Zastosowanie modelu