English version

Formularz logowania

zarejestruj się


Drukuj

M. A. Nour

Kompleksy metali z poliiminoetylenem modyfikowanym ditiokarbaminianem

oraz mieszaniny poliiminoetylenu z montmorylonitem jako układy ograniczające palność polipropylenu (j. ang.)

Polimery 2003, nr 6, 439


Streszczenie

Za pomocą kalorymetru stożkowego (rys. 1–4, tabela 2) oraz metodą termograwimetryczną (rys. 5–9, tabela 3) oceniono skuteczność ww. kompleksów (symbol – COMX, oznaczenie próbek POZ 1–POZ 6 w tabeli 1) i mieszanin (symbol PIEMMT, oznaczenie próbek POZ 7, POZ 8 w tabeli 1) w procesie termicznego rozkładu PP. Jako metale w kompleksach COMX zastosowano Co, Cu, Ni oraz Fe. Niemal wszystkie te kompleksy, z wyjątkiem kompleksu z Fe, okazały się efektywnymi środkami uniepalniającymi PP. Świadczą o tym większe niż w odniesieniu do czystego PP wartości maksimum szybkości uwalniania ciepła (HRRpeak Heat Relase Rate) oraz współczynnika FPI (Fire Performance Index – wskaźnik oddziaływania ogniochronnego). Przedstawione wyniki badań wskazują też na istotne znaczenie zawartości zwęglonej pozostałości (tabele 2 i 3) jako kryterium skuteczności działania ochronnego badanych układów w procesie palenia się PP.


Słowa kluczowe: środki uniepalniające, kompleksy polimer/metal, mieszaniny polimer/montmorylonit, polipropylen, kalorymetr stożkowy, termograwimetria
M. A. Nour (457.6 KB)
Kompleksy metali z poliiminoetylenem modyfikowanym ditiokarbaminianem oraz mieszaniny poliiminoetylenu z montmorylonitem jako układy ograniczające palność polipropylenu (j. ang.)