English version

Formularz logowania

zarejestruj się


Drukuj

S. Penczek, T. Bicia, G. Łapienis

Gwiaździste i silnie rozgałęzione polietery oraz poliestry

Polimery 2002, nr 9, 600


Streszczenie

Na tle opisanych w literaturze badań prowadzonych w obszarze syntezy, struktury, właściwości i możliwości stosowania gwiaździstych i/lub rozgałęzionych polieterów oraz poliestrów omówiono fragmenty własnych prac autorów w tej dziedzinie. Opracowano nową, oryginalną metodę otrzymywania gwiaździstych i/lub rozgałęzionych makrocząsteczek polieterów na podstawie poli(tlenku etylenu) (PEOX) i związków diepoksydowych w obecności katalizatorów zasadowych. Powstaje tu usieciowany rdzeń pod postacią mikrożelu, związany z ramionami PEOX. Makrocząsteczki takie, mimo obecności w nich usieciowanego fragmentu, są utrzymywane w roztworze dzięki związanym z mikrożelem ramionom PEO — prekursora rozgałęzień. Innym zagadnieniem, opracowanym również w zespole autorów, jest nowa metoda analizy polimerów gwiaździstych. Polega ona na zastosowaniu dwuwymiarowej chromatografii cieczowej, czyli na połączeniu chromatografii w warunkach krytycznych (LC-CC) i chromatografii z wykluczeniem objętości (SEC). Najpierw prowadzi się rozdział pod względem liczby grup końcowych (tj. rozgalęzień), a następnie — pod względem ciężarów cząsteczkowych.


Słowa kluczowe: polimery gwiaździste i silnie rozgałęzione, polietery, poliestry, synteza, struktura, metody analityczne, dwuwymiarowa chromatografia cieczowa
S. Penczek, T. Bicia, G. Łapienis (1.23 MB)
Gwiaździste i silnie rozgałęzione polietery oraz poliestry