English version

Formularz logowania

zarejestruj się


Drukuj

Z. Bartczak

Deformacja polimerów semikrystalicznych
– wkład fazy krystalicznej i amorficznej (j.ang.)

Polimery 2017, nr 11-12, 787


DOI: dx.doi.org/10.14314/polimery.2017.787

Streszczenie
Rozważano przebieg procesu odkształcenia plastycznego polimerów semikrystalicznych i zaangażowane w nim mikromechanizmy, zwracając szczególną uwagę na zależność deformacji od struktury materiału oraz na wzajemny wpływ odkształcenia fazy amorficznej i krystalicznej. Deformacja polimeru semikrystalicznego obejmuje szereg ciągłych procesów, w których zaangażowane są głównie krystalograficzne mechanizmy deformacji, aktywne w fazie krystalicznej. Bardzo ważną rolę w procesie odgrywa też częściowo odwracalne odkształcenie amorficznych warstw międzylamelarnych, które nie tylko prowadzi do wysokiego stopnia orientacji molekularnej w fazie amorficznej, ale wpływa również na deformację fazy krystalicznej. Lamele krystaliczne i amorficzne warstwy międzylamelarne, ściśle połączone wzajemnie wiązaniami kowalencyjnymi w łańcuchach przekraczających granice międzyfazowe, mogą deformować się tylko jednocześnie i spójnie. Omówiono także wpływ topologii fazy amorficznej, w tym gęstości sieci molekularnej splątanych łańcuchów i liczby łańcuchów łączących sąsiednie warstwy krystaliczne i amorficzne, na niestabilności deformacji fazy krystalicznej w polietylenie. Pojawiające się niestabilności poślizgów krystalograficznych prowadzą do powstawania załamań lamel, a często nawet do ich rozległej i silnej fragmentacji. Takie transformacje struktury fazy krystalicznej wraz z restrukturyzacją fazy amorficznej przy dużych odkształceniach wpływają istotnie na końcową, silnie zorientowaną, strukturę zdeformowanego polimeru semikrystalicznego.
Słowa kluczowe: deformacja, polimer semikrystaliczny, polietylen, mechanizm deformacji
e-mail: bartczak@cbmm.lodz.pl
Z. Bartczak (1.72 MB)
Deformacja polimerów semikrystalicznych – wkład fazy krystalicznej i amorficznej (j.ang.)