English version

Formularz logowania

zarejestruj się


Drukuj

Z. Dobkowski, M. Zielecka


Charakterystyka układu polisiloksan/politetrafluoroetylen (SIL—PTFE) metodą DSC

Komunikat szybkiego druku (wersja angielska)

Polimery 1999, nr 3, 222


DOI:dx.doi.org/10.14314/polimery.1999.222


Streszczenie

Za pomocą kalorymetru Perkin-Elmer DSC-7 zbadano występowanie charakterystycznych przemian fizycznych w różniących się składami układach SIL/PTFE (SIL = polimetylowodorosiloksanol) w zakresie temperatury od -130 do 380°C, w atmosferze helu lub azotu i w warunkach szybkości ogrzewania 20 deg/min.Oznaczone wartości temperatury przemian składnikow, tj. SIL (Tg= -121,66°C, Tm=-40,1°C) oraz PTFE (Tg = -58,58°C, Tm= 327,40°C i 341,7°C), są zgodne z danymi literaturowymi dotyczącymi odpowiednio kauczuków silikonowych i teflonu. W układach zawierających do 30% mas. PTFE stwierdzono występowanie wyraźnej temperatury Tg w zakresie Tg składnika SIL zgodnie z regułą odwrotności Tg składników. W przypadku większych zawartości PTFE ewentualna przemiana zeszklenia jest niezauważalna na termogramie; nie zaobserwowano również piku topnienia SIL. W obszarze temperatury pokojowej stwierdzono występowanie charakterystycznych dla PTFE pików topnienia struktur krystalicznych typu condis, a w zakresie 325—364°C — szeroki pik topnienia. Stwierdzono także występowanie nowych przemian, nie zaobserwowanych w składnikach, mianowicie piku egzotermicznego w temp. ok. 150°C, przypisanego porządkowaniu (krystalizacji) struktur semi-IPN oraz piku endotermicznego w temp. ~250°C przypisanego topnieniu struktur semi-IPN. Powyższą interpretację potwierdził bilans efektów cieplnych topnienia, ΔH(Tms-F)x+ ΔH(Tm)x, który umożliwił obliczenie zawartości PTFE w układzie SIL/PTFE.



Słowa kluczowe: układ polisiloksan/politetrafluoroetylen, badanie przemian fizycznych metodą DSC, struktury semi- IPN, bilans ciepeł topnienia
Zainteresowanych dostępem do pełnej wersji artykułu prosimy o kontakt z redakcją polimery@ichp.pl