English version

Formularz logowania

zarejestruj się


Drukuj

B. Pilch-Pitera, J. Wojturska

Biodegradacja poli(estrouretanów) w symulowanych warunkach kompostowania

Polimery 2012, nr 11/12, 852


DOI: dx.doi.org/10.14314/polimery.2012.852

Streszczenie

Poliuretany syntezowane w dwuetapowym procesie poliaddycji diizocyjanianu trimetyloheksametylenu (TMDI), poli(e-kaprolaktono)diolu o różnym ciężarze cząsteczkowym (PCL 750, PCL 1250) i glicerolu (GLI), poddano biodegradacji w symulowanych warunkach kompostowania z wykorzystaniem wermikulitu jako inertnego medium stałego. Proces biodegradacji realizowano w ciągu 42—106 dni. Stopień biodegradacji określano na podstawie wyznaczonego ubytku masy próbek, zmian parametrów chropowatości i zmian składowych swobodnej energii powierzchniowej (SEP). Określano również właściwości mechaniczne próbek przed i po degradacji. Za pomocą mikroskopii optycznej i konfokalnej udokumentowano zmiany wyglądu powierzchni próbek po okresie kompostowania w symulowanych warunkach. Stwierdzono, że już po 6 tygodniach biodegradacji następuje znaczna deterioracja próbek.


Słowa kluczowe: poliuretany, biodegradacja, kompost, swobodna energia powierzchniowa, parametry chropowatości, właściwości mechaniczne

e-mail: nogaj@prz.edu.pl

B. Pilch-Pitera, J. Wojturska (273.1 KB)
Biodegradacja poli(estrouretanów) w symulowanych warunkach kompostowania