English version

Formularz logowania

zarejestruj się


Drukuj

J. Koszkul


Badania stopnia krystaliczności tworzyw po wtryskiwaniu i wygrzewaniu

Polimery 1999, nr 4, 255


DOI:dx.doi.org/10.14314/polimery.1999.255


Streszczenie

Określono wartości stopnia krystaliczności dwóch częściowo krystalicznych polimerów termoplastycznych produkcji polskiej — poliacetalu (POM) (Tarnoform 300) i polipropylenu (PP) (Malen P, J-400) oraz wybranych układów PP + napełniacz. Badano kształtki bądź tylko wtryskiwane, bądź też poddane jeszcze dodatkowemu wygrzewaniu. Porównano wyniki uzyskane trzema metodami pomiaru stopnia krystaliczności (Sn): DTA, DSC i WAXS (tabela 1). Stwierdzono, że rodzaj napełniacza wywiera istotny wpływ na wartość Sk odniesioną do całej masy układu, przy czym ten wpływ zależy od tego, czy napełniacz jest krystaliczny,czy też bezpostaciowy. W warunkach badań metodami DTA i DSC napełniacz na ogół nie ulega przemianie i określa się entalpię topnienia samego polimeru,natomiast w metodzie rentgenowskiej WAXS promieniowanie ulega ugięciu lub rozproszeniu również na cząstkach napełniacza. Zdaniem autora, metod DTA i DSC nie powinno się stosować do badania stopnia krystaliczności układów polimer +napełniacz. Wygrzewanie wtryśniętych kształtek powoduje istotny wzrost wartościSk.


Słowa kluczowe: układy polimer + napełniacz, metody oceny stopnia krystaliczności, wygrzewaniewtryśniętych kształtek, poliacetal, polipropylen
Zainteresowanych dostępem do pełnej wersji artykułu prosimy o kontakt z redakcją polimery@ichp.pl