English version

Formularz logowania

zarejestruj się


Drukuj

H. Kaczmarek, J. Kowalonek, H.-G. Janssen, H. P. M. van Lieshout

Badania nad degradacją poli(tlenku etylenu) metodą wieloetapowej pirolizy sprzężonej

z chromatografią gazową, z zastosowaniem dozownika z programowaną temperaturą (wersja angielska)

Komunikat szybkiego druku

Polimery 2000, nr 6, 433


Streszczenie

Zbadano degradację czystego PEOX oraz PEOX z dodatkiem 3% CoCl2 w postaci folii 20 µm napromieniowanych UV (2,45 mW/cm2) przez 2 lub 4 h i pirolizowanych w temp. 200, 420 i 500°C (rys. 1 i 2). Produkty wydzielające się w temp. 200°C obejmowały resztki rozpuszczalnika, monomer, katalizator i dodatki polimeryzacyjne. W temp. 420°C degradacja osiągnęła maksimum, przy czym stężenia produktów rozkładu były największe w przypadku PEOX napromieniowywanego w ciągu 2 h. Piki odpowiadające pirolizie w temp. 500°C zwiększały się wraz z przedłużaniem czasu napromieniowania, natomiast napromieniowanie miało znikomy wpływ na pirolizę układu PEOX + 3% CoCl2 w temp. 420°C i 500°C. Schemat 1 ilustruje przebieg degradacji PEOX w obecności CoCl2.
Słowa kluczowe: poli(tlenek etylenu), degradacja, napromieniowanie UV, wpływ CoCl2, piroliza sprzężona z chromatografią gazową, dozownik programowany temperaturowo
H. Kaczmarek, J. Kowalonek, H.-G. Janssen, H. P. M. van Lieshout (598.8 KB)
Badania nad degradacją poli(tlenku etylenu) metodą wieloetapowej pirolizy sprzężonej z chromatografią gazową, z zastosowaniem dozownika z programowaną temperaturą — Komunikat szybkiego druku (wersja angielska)