English version

Formularz logowania

zarejestruj się


Drukuj

K. Czaja, M. Białek

Badania mikrostruktury kopolimerów etylen/1-heksen

otrzymanych na heterogenicznych katalizatorach Zieglera–Natty

Polimery 2000, nr 5, 353


Streszczenie

Zbadano (13C-NMR) mikrostrukturę kopolimerów etylen/1-heksen otrzymanych na trzech katalizatorach Zieglera–Natty zawierających VOCl3, VCl4 lub TiCl4, osadzonych na nośniku magnezowym [MgCl2(THF)2] i aktywowanych AlEt2Cl. Kopolimeryzację prowadzono w obecności wodoru aby uzyskać produkty o małym ciężarze cząsteczkowym, które można badać metodą 13C-NMR w postaci roztworu. Widma 13C-NMR (rys. 1) wykazały obecność sygnałów rezonansowych jednostek etylenu i 1-heksenu w położeniach jednakowych niezależnie od użytego katalizatora; stosunek intensywności tych sygnałów był uwarunkowany udziałem komonomeru w produkcie. Rozkład triad w kopolimerach określano metodą Randalla [11] i na podstawie statystyki Bernoulliego w odniesieniu do określonego składu kopolimerów (tabela 3). Rozkłady triad otrzymane tymi metodami różniły się znacznie; również inne parametry charakteryzujące łańcuch kopolimeru (rozkład jednostek komonomeru, liczbowo średnia długość sekwencji komonomeru) okazały się różne. Dane wskazują na większą prawidłowość wyników uzyskanych z zastosowaniem statystyki Bernoulliego do rozkładu triad. Rozbieżności wynikają zapewne ze zróżnicowanego składu poszczególnych makrocząsteczek kopolimerów. Obliczono współczynniki reaktywności komonomerów. Katalizatory wanadowe okazały się bardziej efektywne niż tytanowe we wbudowywaniu wyższych olefin do łańcucha polietylenowego. Każdy otrzymany kopolimer okazał się statystyczny (iloczyn współczynników reaktywności r1r2 ≅ 1) (tabele 4 i 5).
Słowa kluczowe: kopolimery etylen/1-heksen, katalizatory tytanowe i wanadowe na nośniku magnezowym, mikrostruktura, współczynniki reaktywności
K. Czaja, M. Białek (381.8 KB)
Badania mikrostruktury kopolimerów etylen/1-heksen otrzymanych na heterogenicznych katalizatorach Zieglera–Natty