English version

Formularz logowania

zarejestruj się


Drukuj

K. Cieśla


Badania metodami różnicowej kalorymetrii skaningowej i dyfrakcji rentgenowskiej zmian fizykochemicznych zachodzących w foliach poliestrowych pod wpływem ciężkich jonów

Polimery 1999, nr 2, 123


DOI: dx.doi.org/10.14314/polimery.1999.123


Streszczenie

Badaniom metodami DSC, WAXS, SAXS, FTIR, GPC oraz pomiarom gęstości poddano handlowe dwuosiowo orientowane folie poli(tereftalanu etylenu) (PET) grubości 23 µm i 19 µm oraz folię poli(tereftalanu butylenu) (PBT) grubości 80 µm otrzymaną metodą prasowania z fazy stopionej i następnego wygrzewania w temp. 150°C. Folie napromieniowywano jonami Ar (5,5 MeV/amu, 1011 jonów/cm2), Dy [13 MeV/amu, (1—5) · 1010 i 1011 jonów/cm2] i Pb (11,4MeV/amu, 1010 jonów/cm2). Obliczone dawki promieniowania mieściły się w zakresie (1,1—22,0) ·105 Gy. Zaobserwowane metodą DSC, a wywołane napromieniowaniem różnice w przebiegu procesów topnienia i krystalizacji folii zachodzące w trakcie ich ogrzewania i chłodzenia (rys. 1, 2, 7) oraz zmiany intensywności refleksów na dyfraktogramach WAXS (rys. 4, 6) wskazują na zmniejszenie zawartości fazy krystalicznej w napromieniowanych foliach poliestrowych. Tę amorfizację folii PET potwierdzono metodą SAXS (rys. 3) i FTIR (rys. 5) oraz wynikami pomiaru gęstości. Metodą GPC stwierdzono, że napromieniowanie powoduje zmniejszenie ciężaru cząsteczkowego frakcji rozpuszczalnej PET; następuje przy tym zwiększenie zawartości frakcji nierozpuszczalnej świadczące o jednoczesnym procesie sieciowania polimeru. Wyniki pracy wskazują, że metoda DSC i metody rentgenowskie są przydatne w badaniach zmian fizykochemicznych zachodzących pod wpływem promieniowania ciężkich jonów w foliach.
Słowa kluczowe: folie z poli(tereftalanu etylenu) ipoli(tereftalanu butylenu), napromieniowanie ciężkimi jonami, udział fazy krystalicznej, różnicowa kalorymetria skaningowa, dyfrakcja rentgenowska
Zainteresowanych dostępem do pełnej wersji artykułu prosimy o kontakt z redakcją polimery@ichp.pl