English version

Formularz logowania

zarejestruj się


Drukuj

S. Kudła, H. Maciejewska, M. Uhniat, Z. Majchrzak, M. Kurkowska, A. Wiśniewski, A. Bańkowski

Badania i inżynieria polimeryzacji propylenu w instalacji polskiego koncernu naftowego w Płocku

Polimery 2000, nr 5, 358


Streszczenie

W 1974 r. uruchomiono w Płocku instalację polimeryzacji propylenu (30 000 ton/rok) w zawiesinie heksanu na katalizatorze I generacji. Przedstawiono wyniki współpracy Zakładów w Płocku z Instytutem Ciężkiej Syntezy Organicznej (Kędzierzyn-Koźle) nad modernizacją procesu syntezy PP polegającą m.in. na wprowadzeniu katalizatorów III i IV generacji, które odznaczają się dużą aktywnością i wysokim stopniem stereoregulacji. Wyeliminowano mianowicie energochłonne węzły wymywania resztek katalizatora z polimeru oraz sekcję regeneracji rozpuszczalnika przez wprowadzenie do polimeryzacji mieszaniny zawierającej recyklat tej frakcji. Utworzenie dwóch ciągów polimeryzacyjnych (każdy po dwa reaktory) zamiast dotychczasowego jednego składającego się z czterech szeregowo pracujących rektorów oraz zastosowanie wysoce aktywnych katalizatorów pozwoliło na zwiększenie zdolności produkcyjnej do 100 000 ton PP/rok. Podano schematy instalacji pierwotnej i zmodernizowanej (rys. 1, 2), wyniki laboratoryjnych badań nad polimeryzacją z zastosowaniem nowych katalizatorów i recyklatów frakcji heksanowej (udział recyklatu 28% obj. lub 42% obj.) (tabele 1, 2, 4) oraz fizyczne i mechaniczne właściwości otrzymanych polimerów („Malen P F-401”, tabela 3); ich izotaktyczność wynosi ok. 99%.
Słowa kluczowe: polimeryzacja propylenu, katalizatory Zieglera–Natty III i IV generacji, modernizacja procesu i instalacji, właściwości polipropylenu
S. Kudła, H. Maciejewska, M. Uhniat, Z. Majchrzak, M Kurkowska, A. Wiśniewski, A. Bańkowski (293.2 KB)
Badania i inżynieria polimeryzacji propylenu w instalacji polskiego koncernu naftowego w Płocku