English version

Formularz logowania

zarejestruj się


Drukuj

T. Gołofit, T. Zielenkiewicz, J. Gawron, K. Cieślak, W. Tomaszewski, M. Chmielarek, P. Maksimowski, W. Pawłowski

Analiza ilościowa kompozytów polimerowo-drzewnych z zastosowaniem skaningowej kalorymetrii różnicowej oraz spektrofotometrii w podczerwieni (j. ang.)

Polimery 2019, nr 5, 333


DOI: dx.doi.org/10.14314/polimery.2019.5.3

Streszczenie
Techniki kalorymetrii różnicowej (DSC) oraz spektrofotometrii w podczerwieni (FT-IR) zastosowano do analizy jakościowej i ilościowej kompozytów polimerowo-drzewnych (WPC). Metodykę analiz opracowano w odniesieniu do próbek WPC, komercyjnych i przygotowanych w laboratorium. Wyznaczoną wartość temperatury topnienia polimeru wykorzystano do określenia jego typu, natomiast wartość entalpii topnienia do określenia jego zawartości w kompozycie. Opracowana metoda okazała się skuteczna, zarówno do analizy jakościowej, jak i ilościowej. Pasma absorpcyjne zarejestrowane w podczerwieni przy liczbach falowych 1508 cm-1 (drgania szkieletowe pierścieni aromatycznych lignin) i 1455 cm-1 (drgania deformacyjne grupy CH2 w polipropylenie) zastosowano do wyznaczania zawartości polimeru. Na podstawie pomiarów próbek WPC sporządzonych w laboratorium przygotowano krzywe kalibracyjne. Stwierdzono, że na podstawie widm FT-IR można jednoznacznie określić rodzaj polimeru w kompozycie oraz oznaczyć jego zawartość, jednak w wypadku niewielkiego udziału może to być problematyczne.

Słowa kluczowe: różnicowa kalorymetria skaningowa, spektroskopia w podczerwieni, polietylen ­dużej gęstości, polipropylen, kompozyty polimerowo-drzewne

T. Gołofit, T. Zielenkiewicz, J. Gawron, K. Cieślak, W. Tomaszewski, M. Chmielarek, P. Maksimowski, W. Pawłowski (1.14 MB)
Analiza ilościowa kompozytów polimerowo-drzewnych z zastosowaniem skaningowej kalorymetrii różnicowej oraz spektrofotometrii w podczerwieni